Skip to main content
XS SM MD LG XL

Toen ik mijn eerste boek schreef sprak ik een stagebegeleider die mij vertelde over een student die continue te laat kwam op de stage.

De situatie zag er niet best uit.

Al vanaf het eerste moment was de student structureel te laat.

Telkens een kwartiertje, tien minuten.

Geen ramp, wel bloedirritant als alle collega’s wél op tijd zijn.

De student vertelde niet wat er was, en bleef volharden in het gedrag.

De begeleider dus helemaal over zn kookwater vanwege het in zijn ogen totale gebrek aan respect,

De stagiair durfde niet meer te komen

en school stond op het punt om de stagiair van zn plek te halen.

“Die uren mag je inhalen vriend”, was de boodschap.

Eigen schuld.

Moet je maar een bus eerder nemen.

Hoe moeilijk kan het zijn?

Maar zo zat t niet.

Want wat bleek?

De student moest mantelzorg leveren aan zijn zieke moeder.

Complex verhaal, heel sneu, maar feitelijk was het voor de student de keuze of hij zn moeder liet zitten om de bus te halen, of de bus later nam en zn moeder behoorlijk kon achterlaten.

Die keuze lijkt mij snel gemaakt.

Vond t bedrijf ook. Ineens was er ruimte om een bus later te nemen.

Natuurlijk was het stom van de stagiair om niets te vertellen,

maar schaamte speelde een grote rol

en hoe langer het duurde hoe minder de student durfde te zeggen (zeker met zo’n steeds roder aanlopende begeleider)

 

Fundamentele Attributiefout.

Hoe voorkom je dat je als bedrijf in zo’n reflex schiet? En hoe komt het dat dit gebeurd?

Dit soort inschattingsfouten hebben een eigen psychologische term: De Fundamentele Attributiefout.

Het is de veelgemaakte inschattingsfout van ons mensen om het gedrag en uitspraken van mensen primair te koppelen aan het karakter van die persoon, niet aan de omstandigheden waar diegene wellicht niets aan kan doen.

En als het onszelf overkomt, dan ligt het aan de omstandigheden

Als het een ander overkomt ligt het aan die persoon zelf. “Je bent te laat omdat je slordig bent” is in jouw eigen geval “Ik kon de bus niet halen want de brug stond open”. 

 

Met stages is dit inzicht heel belangrijk.

Als een stagiair niet online komt voor een bespreking dan ligt het aan de stagiair,

als jij zelf te laat bent ligt het aan de agenda, of een slechte internet verbinding.

Dit kan ervoor zorgen dat je als begeleider stagiairs extra in de gaten gaat houden als deze iets onverhoopt overkomt waardoor ze te laat zijn of dingen niet goed doen.

Jouw gedrag zorgt voor minder autonomie en het gevoel dat je de hele tijd iemand over je schouder hebt meegluren.

Dit soort controledrift is dan weer beroerd voor de motivatie van een stagiair, zeker als je op afstand van elkaar zit.

En zo kom je in een neerwaartse spiraal waar niemand blijer of beter van wordt.

 

Tijdens onze training Stagebegeleiding 3.0 leer je meer over de student en over hoe je goede begeleiding kunt bieden waarin je kijkt naar de feiten, niet jouw eigen aannames.

 

 

Gratis stageboek preview ontvangen?