Skip to main content
XS SM MD LG XL

William Gibson, auteur van de futuristische roman ‘Neuromancer’ waarin hij het concept cyberspace en ‘the Matrix’ introduceert (ja, die van die film ja) zei in een interview ergens eind jaren negentig: The future is already here, its just not very evenly distributed.

Wat bedoeld hij daarmee?

Gibson bedoeld met die uitspraak dat wat wij in de toekomst doen, hebben, kunnen, willen et cetera afhankelijk is van wat wij vandaag, nu, in het heden doen.

Ook bedoeld hij dat een deel van wat in de toekomst de norm zal zijn, nu al door een kleine groep wordt gedaan, of ervaren. De toekomst is dus al in ons heden aanwezig en zal vormgegeven worden door wat wij in dit heden doen. Of niet doen.

The future is already here, its just not very evenly distributed.

William Gibson.

Neem thuiswerken. Waar het voor een deel van de beroepsbevolking al vrij normaal is om op afstand te werken (ik deed het jaren als medewerker ‘buitendienst’) is nu zelfs de meest rabiate kantoortijger door Corona gedwongen om thuis achter het scherm te kruipen. En de verwachting is dat remote werk steeds normaler gaat zijn in de komende jaren.

Het concept ‘remote werk’ is er dus al en het wordt steeds gelijker gedistribueerd door de samenleving.

Wat heeft dit met stages te maken?

Veel. Of liever gezegd; Het heeft veel met stagiairs te maken. Want de beroepsbevolking van morgen is nu op stage. En als het concept remote werken (om dat voorbeeld even vast te houden) veel normaler gaat zijn dan is het afhankelijk van onze acties vandaag, tijdens stages, of studenten met die realiteit om kunnen gaan. Het is ook belangrijk om te realiseren dat diegenen die de meeste macht en invloed hebben de toekomst schrijven. Dat zijn studenten en stagiairs niet, maar de mensen die nu het beleid bepalen waarin studenten hun opleiding, stages en startersbanen moeten vinden. Wijzelf dus.

De toekomst is er al voor sommigen en corona heeft ons in een tijdmachine geduwd die de arbeidsmarkt in sommige gevallen jaren vooruit heeft geschoten. Hoe wij als ‘machthebbers’ nu stagiairs helpen, ondersteunen en begeleiden is bepalend voor de manier waarop zij straks klaar zijn voor de arbeidsmarkt van 2025, 2030 en daarna.

En even bedrijfseconomisch bekeken: Als je het vanuit bedrijfsperspectief bekijkt; iemand die nu niet investeert in de relatie met jong talent gaat later een minder sterk imago krijgen als werkgever. Het is dus niet alleen sociaal wenselijk.

Je bent gewoon slim bezig. Nu, en in de toekomst. Voor zover daar verschil tussen is 🙂

Gratis stageboek preview ontvangen?