Skip to main content
XS SM MD LG XL

Bij de Amerikaanse Navy Seals, de club supergetrainde terminators die onder andere Osama Bin Laden te grazen namen leren ze omgaan met ongemak.

Dat is ook nodig als een helikopter je ergens in een Pakistaans bergdorp vol enge mensen met grote wapens dropt, je dagenlang door een woestijn moet tijgeren zonder bidonnetje Isostar, of in de bergen moet rondsluipen met 30 kilo op je rug.

De club heeft er een gezegde voor: ‘Embrace the Suck’;  

Accepteer dat iets ongemakkelijk zal zijn, maar onvermijdelijk.

 

Als stagebegeleider ben je een coach die stagiairs leert omgaan met omgemak.

Niet als een soort drilsergeant die iemand met 80 decibel in zn gezicht staat te aerosolen

Maar als een begeleider die focust op doorzettingsvermogen van de stagiair.

Want dat ongemak is heel gebruikelijk tijdens de stage.

 

Als je iets nieuws leert zal alle begin wat onwennig voelen.

Je wordt onrustiger, je bent alerter, er komen belemmerende gedachten op zoals; ‘kan ik dit wel?’ ‘ik ga nu door de mand vallen’.

Allemaal normaal en menselijk.

Toch moet je er mee dealen.

Een stage zonder onwennigheid is geen geslaagde stage.

 

Volgens de wet van Yerkes Dodson, is stress nuttig tot op bepaalde hoogte.

Het helpt je op beter te functioneren en om te gaan met een onwennige situatie.

Stress hoeft dus niet per se slecht te zijn zolang je het maar binnen de perken weet te houden. 

Hoe zorg je dan dat je die stress stuurt?

De Russische pedagoog Vygorski heeft het in dit kader over de ‘Zone van naaste ontwikkeling’.

Hij bedoelt hiermee dat het opdoen van nieuwe kennis en het leren van nieuwe vaardigheden het beste lukt als je die vaardigheden weet te koppelen aan bestaande kennis en vaardigheden.

Zie het als leren zwemmen.

Je laat iemand niet direct van de hoogste duikplank springen: het is doodeng om te doen, dus iemand kan in paniek bevriezen, terugkrabbelen of juist in paniek naar beneden springen met grote kans op ongelukken.

Het is daarom beter om te beginnen op een lage duikplank en met die ervaring telkens een stapje hoger te gaan. 

 

Het is jouw taak als begeleider om hier stevig op te coachen.

Trap daarom nooit inde valkuil dat je ongemak probeert te voorkomen.

Integendeel!

Zoek dat ongemak juist op.

En zorg er vervolgens voor dat het ongemak niet overslaat in paniek. 

Niet eerst van de hoge duikplank, maar stapje voor stapje opbouwen.

Het begeleiden van een stagiair draait om het wegnemen van drempels, niet om  het oplossen van ongemak.

Embrace the suck.

 

Alles weten over het begeleiden van stagiairs?

Met onze training stagebegeleiding ben je helemaal bij.

Gratis stageboek preview ontvangen?