Skip to main content
XS SM MD LG XL

“Mijn deur staat altijd open als er vragen zijn.”

Ik kan mij de zin nog herinneren als de dag van gisteren.

Het was 1998, ik was tweedejaars student Personeel en Arbeid (nu HRM),

en liep stage op de afdeling P&O van  het Arrondissement Haarlem.

 

Vanuit mijn werkkamer keek recht in de directiekamer van het Haarlemse concertgebouw

Mooi plekje.

Mooi stagebedrijf.

Maar ik was zoekende.

Nadat ik was begonnen en had kennisgemaakt met alle collega’s zat ik achter mijn bureau.

En ik dacht:

Und jetzt?

Know what?

Wat nu?

 

Mijn begeleider, een absolute kei in het HR vak (Leonie heette ze) zei dat ik alles mocht vragen.

‘Mijn deur staat altijd open’; zei ze,

om vervolgens weg te vliegen naar vergadering nummer 13299.

Leonie had het druk.

In eerste instantie was ik daar heel blij mee.

Fijn!

Heerlijk dat je kunt binnenlopen als er iets is.

En tof dat ik zoveel autonomie heb over mijn werk en mijn agenda.

 

Maar toen realiseerde ik me dat ik eigenlijk niet zo goed wist waar ik moest beginnen.

Wat de rol van HR eigenlijk was.

En wat de eisen aan de stage eigenlijk waren..

Hoe het personeelsinformatiesysteem eigenlijk werkte.

Of ik zelf koffie mocht pakken of niet.

 

Het duurde een paar dagen voordat ik dat durfde te vragen.

Ik voelde me nogal stom dat ik die basale dingen niet wist,

Leonie keek naarmate de week vorderde steeds gestrester uit haar ogen waardoor ik al snel ‘laat maar’ dacht.

Met de dag werd het lastiger om toe te geven dat ik eigenlijk een beetje stuurloos was.

 

Ik zie begeleiders deze fout nog steeds maken.

Dat ze de student loslaten

En verwachten dat deze vanzelf komt als er vragen zijn.

‘Het is immers wel een HBO’er’.

Slecht nieuws: Die open deur gebruiken ze niet altijd.

Het is maar een klein deel van de studenten die assertief genoeg is om zelf aan de bel te trekken,.

 

Scholen zie ik trouwens dezelfde fout maken richting bedrijven.

Hoe vaak het wel niet voorkomt dat een bedrijf geacht wordt om te weten:

-Hoe je een student begeleid;

-Dat Mbo niveau 1 niet hetzelfde is als een eerstejaars Mbo-4 student;

-Dat je erkend moet zijn om met Mbo stagiairs te werken

-Hoe je dat regelt; zo’n erkenning.

-Waarin een Mbo en een Hbo student van elkaar verschillen waardoor bedrijven geneigd zijn ‘doe maar een Hbo’er’ te zeggen.

-Et cetera.

 

Als je niet weet wat de bedoeling is.

Weet je ook niet wat je moet vragen.

Daarom is de kans groot dat de student of het leerbedrijf maar wat gaat aanklooien

Jij vooral een stijve nek krijgt van de tocht,

en je op een later moment met de gebakken peren zit en roept

‘Had dat nou eerder gezegd’.

 

Zorg er daarom voor dat je de deur openzet

Maar zelf als eerste door  die open deur gaat.

 

Tip: Vraag aan de student of het stagebedrijf om aan jou uit te leggen wat zij denken dat de bedoeling is.

Een prima open vraag.

Een vraag die jou bovendien de informatie geeft om een inhoudelijk gesprek te voeren.

Werkt fantastisch.

Voor het kennisniveau van de student

En voor jullie vertrouwensband.

Toch de basis voor iedere geweldige stage-ervaring.

 

Hoe je dat aanpakt?

Daarover schrijf ik in het Grote Stageboek voor Werkgevers. 

 

 

 

 

Gratis stageboek preview ontvangen?